Oosterschelde 
   Waterdunen 
   Stormkracht! 
   Producties 
   De dRang in het nieuws! 
   Posters & downloads 
   dRANGNEWS!  
   Contact 

DE DRANG IN HET NIEUWS!


     

Wonden onder lange mouwen verstopt

door Ali Pankow. zaterdag 26 februari 2011 | 08:29 | Laatst bijgewerkt op: zaterdag 26 februari 2011 | 08:59

Automutilatie heet het officieel. Achter dat woord gaat een brok ellende schuil: jongeren, meisjes vooral, die in zichzelf snijden met scheermesjes, met kapotte cd-roms of zelfs met nietjes uit de leesmap.

Jongerentheatergroep De Drang maakt er een toneelvoorstelling over: Lange Mouwen.

"Ik had er nog nooit van gehoord totdat ik er in De Volkskrant een artikel over las en vervolgens ook een documentaire zag. Zelfverwonding, geen idee dat het zo vaak voorkomt", zegt artistiek leider Oscar Postema van De Drang, Hij heeft met zijn theatergroep wel vaker zware onderwerpen aan de orde gesteld. Sinds hij geïnteresseerd raakte in het hoe en waarom van automutilatie besloot hij ook hierover een voorstelling te maken. "Met een luchtige benadering, want ik houd van humor en vind het ook prettig de dingen af en toe eens lekker op z'n kop te zetten. Het leven is vaak zo saai. Bijna alles is vooruit geregeld en gepland. Ongeveer negentig procent van de tijd in het dagelijks leven verveel ik me. Theater kan compensatie bieden. Toch?", lacht Postema wat schuchter na die uitspraak.

Hij benadrukt dit onderwerp, waar nog een flink taboe op blijkt te rusten, wel degelijk serieus te willen nemen. In een toneelstuk wil hij het echter niet als loodzware kost zien opgediend. Dan werkt het niet, weet Postema, die inmiddels als theatermaker kan bogen op een jarenlange ervaring. Zo was hij ook geruime tijd betrokken bij de inmiddels ter ziele gegane Zeeuwse Theatergroep Kwark.

"Vanuit Kwark kende ik ook toneelschrijfster Patricia Kuiper. Zij schreef voor ons onder meer de scripts voor de voorstellingen Stormkracht en Hucklyberry Wim. Ik besloot haar ook te vragen voor De Drang een stuk over zelfverwonding te schrijven", vertelt Postema.

"Ik heb wel drie keer moeten slikken toen ik hoorde waar de voorstelling over moest gaan. Nou ken ik Oscar inmiddels behoorlijk goed en besefte wel dat hij ook graag goed toegankelijke stukken wil brengen", luidt de reactie van Kuiper zelf. Zij is zich uitgebreid in het onderwerp gaan verdiepen en kwam tot dezelfde conclusie als Postema: het komt schrikbarend vaker voor dan je zou denken. Vooral bij meisjes vanaf de puberleeftijd tot soms een eindje in de twintig. Beiden noemen het een zelf gecreëerde pijn om een andere pijn te vergeten. "Sommigen willen letterlijk met de littekens die al het snijden veroorzaakt een nieuwe huid vormen. Ze raken verslaafd aan dat snijden en hebben er vervolgens weer spijt van", licht Postema toe.

In Lange Mouwen voert Kuiper een groep jongeren op, waarin het meisje Tes zich manifesteert als een buitenbeentje. Zij bouwt een muur rond zichzelf op en wil met niemand praten. Het is uit met haar vriendje Stefan. Haar ouders geven meer om haar zieke broertje Herlijn. Klasgenoten krijgen geen contact met Tes en beginnen haar te pesten. Kuiper: "Ik wil bewust ook de kant van de anderen laten zien. De vrienden van het meisje die niet weten hoe ze haar kunnen bereiken. Om het niet te zompig te maken heb ik ook niet gekozen voor incest als oorzaak voor het feit dat Tes zichzelf verwondt. Wat dat betreft zit ik met Oscar op één lijn dat er wat lucht in voorstelling moet zitten."

Het stuk heeft een bijzondere structuur, waarin de vijf jonge spelers diverse rollen vertolken, maar ook in en uit hun rol stappen en aan de zijlijn commentaar geven. De Drang werkt bij deze productie nauw samen met Indigo Zeeland, de organisatie voor preventieve hulp bij verslavingsproblemen. Indigo heeft voor middelbare scholen een speciaal lespakket bij Lange Mouwen ontwikkeld. Scholen in Vlissingen, Terneuzen en Goes hebben daar inmiddels op ingetekend. Verder zijn er openbare voorstellingen op 31 maart in het Arsenaal in Vlissingen, op 20 april in De Mythe in Goes en op 21 april in De Stadsschouwburg Middelburg.

zie ook: www.dedrang.nl

Audities nieuwe productie De dRang

door Ali Pankow. vrijdag 18 juni 2010 | 08:54 | Laatst bijgewerkt op: vrijdag 18 juni 2010 | 08:56

GOES - De Zeeuwse Jeugdtheatergroep De dRang heeft een nieuwe productie in de steigers staan.Het betreft het toneelstuk Lange Mouwen van Patricia Kuiper met als thema zelfverwonding.
Regisseur Oscar Postema van De dRang is nog op zoek naar jonge acteurs van 14 tot 19 jaar met enige spelervaring. Hij houdt vrijdag 25 juni audities voor de nieuwe cast in gebouw Westwal 45 in Goes, vanaf 19.30 uur. De cast bestaat uit drie meisjes en drie jongens.
Postema heeft veel ervaring met het werk van Patricia Kuiper. Zij schreef onder meer de toneelscripts voor Stormkracht, Huckleberry Wim en Leeuwenhart voor Theatergroep Kwark, waar Postema jarenlang bij betrokken was. Op zijn verzoek schreef Kuiper nu ook Lange Mouwen voor De dRang. "Het is ongelofelijk hoe vaak zelfverwonding voorkomt bij pubers. Toen ik daar wat navraag naar deed, bleek bijna iedereen wel iemand te kennen die er ooit mee te maken heeft gehad",zegt de regisseur. Volgens hem komt het in verhouding veel vaker voor bij meisjes dan bij jongens. "Zelfverwonding manifesteert zich vaak in combinatie met Borderline. Jongens vluchtten bij problemen eerder in criminaliteit",zegt Postema. In zijn optiek worstelen niet alleen pubers zelf met dit probleem, maar raken automatisch ook ouders erbij betrokken. "Daarom wil ik deze productie als familievoorstelling in de grote zalen spelen en dus ook meedraaien in de programmering van de theatergids.¨Hij vond daarvoor gehoor bij Peter de Neef van Theater Exploitatie Zeeland. De opvoeringen staan gepland in het Arsenaal Vlissingen (31 maart), Stadsschouwburg Middelburg (20 april) en Theater De Mythe Goes (21 april) en zal ook voor het voortgezet onderwijs gespeeld worden.
Het verhaal gaat over het meisje Tes en haar twee vriendinnen. Langzaam dringt bij hen het besef door dat onder de merkkleren bij veel jongeren allerlei verhalen zitten die niemand echt weet.

Aanmelden voor de auditie kan via: mailadres

Zie ook: www.dedrang.nl

Niet geschikt voor gevoelige zieltjes

door Ali Pankow. donderdag 25 maart 2010 | 13:14 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 25 maart 2010

Repetitiescène voor de voorstelling FIT door jeugdtheatergroep dedRang. foto Willem Mieras

Repetitiescène voor de voorstelling FIT door jeugdtheatergroep dedRang. foto Willem Mieras

 

"Ingaan tegen de gevestigde orde, jezelf kritisch opstellen, niet zomaar alles geloven wat er wordt beweerd. Dat spreekt me wel aan", zegt regisseur Oscar Postema van dedRang. Deze Zeeuwse jeugdtheaergroep staat vanavond en vrijdagavond in Podium 't Beest in Goes met de voorstelling FIT. Het stuk is vrijdag 9 april ook nog te zien in De Spot in Middelburg, evenals op vrijdag 9 juli tijdens festival De Onderstroom in Vlissingen. Het lijkt geen stuk voor gevoelige zieltjes. Jongeren uit een schoolklas krijgen de opdracht met elkaar de strijd aan te gaan op een afgelegen eiland. Ze gaan allemaal op pad met een eigen avatar, een rugzak met een geheim wapen en een halsband om de nek, die bij de geringste fout kan exploderen. De toeschouwers worden uitgedaagd hun eigen avatar te ontwikkelen. Zij mogen ook oordelen over de leden van de schoolklas. Wie mag door naar de volgende ronde en wie sterft uit? Het publiek krijgt daartoe voorafgaand aan de voorstelling een formulier uitgereikt om enige zelfkennis in te vullen.

Marloes Matthijssen uit Middelburg tekent onder het pseusoniem Maria Timiaan voor het script van FIT. Zij liet zich daarvoor inspireren door de Japanse roman, film, ofwel manga Battle Royale, een gladiatorenspel in de virtuele wereld.

"Marloes is bestuurslid van dedRang. Haar idee een eigen stuk te schrijven sprak me wel aan. Ik kende die film van de Japanse regisseur Kinji Fukasku niet, dus heb hem snel bekeken. Hij begint heel heftig, maar wordt later wat saaier. Dat gaan we in onze voorstelling dus anders aanpakken", zegt Postema. Hij had alle vertrouwen in de schrijfster en bemoeide zich dus niet met de tot stand koming van het script. Marloes Matthijssen studeerde Kunst- en Cultuurwetenschappen aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Daar studeerde zij in 2005 af met als specialisaties cultuurkritiek en kunstsociologie.

Het verhaal speelt zich af in de game-sfeer. Kenners zullen er wellicht aspecten van Second Life en World of Warcraft in ontdekken.

"Een ander belangrijk thema in de voorstelling is de oude wetenschapsleer van Darwin over de uitzonderingen, de Origin of the Species. Dat vind ik wel wat: iemand met een afwijking tot norm verheffen", zegt Postema. Hij benadrukt overigens dat er geen sprake is van één thema, maar dat meerdere zaken bij elkaar komen in deze voorstelling. Ingaan tegen een totalitair systeem is er één van.

De regisseur: "Zelf word ik soms doodziek van alle regeltjes in de maatschappij. Niet dat ik ze allemaal omver zou willen werpen. Je moet natuurlijk geen mensen willen beschadigen, maar je mag je best kritisch opstellen tegen allerlei voorschriften. Dat geldt ook voor jongeren. Velen slikken alles wat op Wikipedia staat voor zoete koek. Maar hoe waar zijn die informatiebronnen op internet eigenlijk? Iedereen kan daar maar van alles op zetten, dus zouden we daar best eens wat meer vraagtekens bij kunnen plaatsen.

Ook beter besef dat veel systemen een manipulatieve invloed hebben, zou mooi zijn," vindt Postema. "De Koekoek in FIT beweert dat ook. Weet je dat jongeren in de praktijk zoveel sms-en dat zij tegenwoordig met hun duim op de bel van de deur drukken. Hun wijsvinger weten ze niet meer te gebruiken. Nou en dan dus die overlevingsgames. Sommige mensen leven meer als ander individu in een virtuele wereld dan als zichzelf in de werkelijkheid. Vooral jongeren verschuilen zich vaak in die games."

DedRang heeft een wisselende samenstelling. Voor elke producties worden audities afgenomen. Van de 20 kandidaten dit keer, hebben er 7 een rol in FIT gekregen, laat Postema weten. Hij is heel tevreden over de samenstelling van de cast. "De spelers hebben allemaal de Jeugdtheaterschool Zeeland gevolgd. Niet dat ze dan direct de sterren van de hemel spelen, maar ze kunnen wel de discipline opbrengen die nodig is om een voorstelling te maken. Ze zijn heel bereidwillig en snappen ook de subtekst, dus juist datgene dat je niet zegt, maar wel bedoelt."
De regisseur krijgt wel eens te horen dat hij 'allemaal kleine Oscartje' op de speelvloer creëert. Hij vindt dat absoluut onterecht. "Ik ga juist uit van de dingen waar elke speler zelf goed in is en dat probeer ik dan groter te maken", licht hij zijn manier van regisseren toe.

Hoewel nu nog alle aandacht geconcentreerd is op FIT, heeft dedRang de volgende productie al in de steigers staan. Dat wordt een stuk over zelfverminking door jongeren met als titel Lange Mouwen. Het is speciaal voor deze Zeeuwse theatergroep geschreven door Patricia Kuiper.
De productie kan tot stand komen dankzij subsidie van de provincie en van het VSBfonds. "En wat extra mooi is: we kunnen Lange Mouwen volgend voorjaar gaan spelen in De Mythe, het Arsenaaltheater en in de Stadsschouwburg", aldus Postema. Hij heeft dat Zeeuwse tourneetje net rond gekregen. Maar eerst dus FIT.

Vanavond en vrijdagavond, Podium 't Beest, Goes, 20.30 uur; vrijdag 9 april De Spot, Middelburg, 20.30 uur.

De Drang zoekt spelers nieuwe toneelproductie

 

 

 

 

woensdag 27 mei 2009 | 07:30 | Laatst bijgewerkt op: woensdag 27 mei 2009

GOES - Jeugdtheaterstichting De Drang zoekt Zeeuws acteertalent in de leeftijd van 15 tot 19 jaar voor de nieuwe productie FIT onder regie van Oscar Postema.

Het stuk is gebaseerd op de Japanse film Battle Royal van Kinji en zijn zoon Kenta Fukasku. De repetities zijn op vrijdagavond in de Jeugdtheaterschool in Goes. De uitvoeringen zijn begin volgend jaar. De tekst is van Maria Timiaan. Het verhaal gaat over een schoolklas jongeren met verschillende achtergronden. De klas krijgt elk jaar een opdracht de strijd met elkaar aan te gaan op een afgelegen eiland.

Ook het publiek krijgt een actieve rol in het stuk: toeschouwers worden uitgedaagd een eigen avatar (virtuele identiteit) te ontwikkelen en mogen uiteindelijk beslissen over het bestaansrecht van de tradities ofwel over de leden van de schooklas.

Aanmelden voor de audities binnenkort kan nog tot eind juni: postema@zeelandnet.nl, of via: 06-53200892. www.dedrang.nl

Egocentrische liefde ingezet als pressiemiddel

door Ali Pankow. donderdag 20 november 2008 | 07:18 | Laatst bijgewerkt op: donderdag 20 november 2008 | 09:03

    Repetitiescène voor de voorstelling De Donor van Jeugdtheatergroep De Drang met rechts Roald Jansen als Vincent. foto Willem Mieras Repetitiescène voor de voorstelling De Donor van Jeugdtheatergroep De Drang met rechts Roald Jansen als Vincent. foto Willem Mieras

GOES - "Ik houd van jou en als jij niet van mij houdt, doe ik mezelf iets aan.De hoofdpersoon in dit stuk wil het meisje van wie hij houdt op die manier afhankelijk van hem maken. Liefde als pressiemiddel dus", zegt Rens Schot, schrijver van het script De Donor, de nieuwe productie van Jeugdtheatergroep De Drang.

Dit stuk wordt woensdag 26 (try-out), donderdag 27 en vrijdag 28 november opgevoerd in Podium 't Beest in Goes en is volgende maand ook nog te zien in De Piek in Vlissingen en in De Spot in Middelburg.

Schot en regisseur Oscar Postema besloten tot samenwerking na de voorgaande productie van De Drang over de Griekse mythe rond Thersites. Inzet dit keer was een stuk te schrijven met een volwassen thematiek, maar in door jongeren gebezigde taal. Zij wilden inhaken op het project Nieuw Zout en een verhaal destilleren uit gesprekken met jongeren over hun 'religieuze belevingen' in een brede zin van het woord, dus zeker niet over uitsluitend kerkelijke ervaringen. Schot moet erkennen dat die interviews niet de bouwstenen opleverden die hij gehoopt had te krijgen.

"Een begrip als 'religieuze beleving' zegt hen niet zoveel. Jongeren zijn vooral bezig met hun eigen, aardse werkelijkheid. Tegelijkertijd is het voor hen van belang bij een groep te horen. Hoe angstig zijn jongeren een buitenbeentje te worden."

Vanuit die ervaring, in combinatie met berichten over de toename van zelfdoding onder jongeren, pakte Schot een toneeltekst die hij vele jaren geleden al eens schreef, weer op. Die tekst bleek goed te actualiseren. Al heeft het nog wel de nodige discussie met regisseur Postema gevergd voor het uiteindelijke script er lag. Daar zijn bovendien dramaturgische adviezen van Marloes Matthijssen aan te pas gekomen. "Zij zit in het bestuur van De Drang en heeft een literaire opleiding gevolgd", licht Postema toe. ,,Ik houd ervan de taal van jongeren van nu te gebruiken en daarom zijn er ook nogal wat fucks ingekomen", aldus de regisseur.

Hoofdpersoon in het verhaal is Vincent. Hij wandelt langs de spoorlijn. Het lijkt erop dat hij een eind aan zijn leven wil maken, maar Vincent is gesignaleerd en wordt opgepakt. Nu zit zit hij aan een tafeltje met een laptop. Hij is bereid zijn levensverhaal én zijn bloed te delen. In aanwezigheid van zijn vader, zijn jeugdliefde Hannah, een verpleegster en een dominee vertelt hij een huiveringwekkend verhaal.

"Het gaat niet alleen over zelfdoding, maar ook over een vader-zoon conflict en over niet kunnen loslaten. De vader in dit stuk is een realist en de zoon is een romanticus. Dat maakt het moeilijk elkaar te rijmen."

Het duurde even voor de definitieve cast was gevormd. "We zijn wel drie keer van hoofdrolspeler gewisseld. Gelukkig gaf Roald Jansen toen aan dat hij nog wel beschikbaar was, ondanks dat hij inmiddels in Breda studeert. Hij speelde eerder bij De Drang en heeft wat regie betreft aan een half woord genoeg", aldus Postema.

Schot heeft als auteur van het stuk aan het begin van het repetitieproces 'het kindje' bewust uit handen gegeven. Volgens hem kun je als schrijver een regisseur beter niet voor de voeten lopen.

Kortgeleden was hij voor het eerst bij een repetitie. "Ik was er helemaal confuus van. Het is heel bijzonder als je een eigen tekst dan plotseling tot leven gebracht ziet worden", zegt Schot. Vooral de invulling van de hoofdpersoon verraste hem. Ik had een heel introvert personage in mijn hoofd, maar dan blijkt dat hij zich soms heel explosief uit. Dat is spannend om te ervaren."

Postema (39) maakt, naast zijn werk in het onderwijs en als acteur bij Theater Kwark, graag tijd voor producties met De Drang. "Het is fijn zelf iets te creëren met deze groep. Bovendien heb ik nog steeds meer aansluiting met jongeren dan met volwassenen."

De Donor, wo. 26(try-out), do. 27 en vrij. 28 nov., Goes, Podium 't Beest; vrij. 12 dec. Vlissingen, De Piek, vrij. 19 dec., Middelburg, De Spot, 20.30 uur.

Jongerentheater stelt donorschap aan kaak

De Faam

18 nov 2008

Jonge spelers stellen donorschap aan de kaak.Jonge spelers stellen donorschap aan de
kaak.
Foto: De Faam (P.R.)

MIDDELBURG - "Heb jij al definitief beslist? Het is een keuze waar iedereen over na moet denken: stel ik mezelf beschikbaar als donor of toch niet?”, vindt Jongerentheater De Drang uit Goes. Vijf jonge spelers toeren komende maand met het stuk De Donor door Zeeland. Een mengeling van improvisaties, stand-up comedy, absurditeiten, overpeinzingen en de harde waarheid. De première is donderdag 27 november in t Beest in Goes. Daarna volgt een minitour door Zeeland. De Donor is het huiveringwekkende levensverhaal van Vincent. Met behulp van een laptop laat hij stukje bij beetje zien wat hij heeft meegemaakt en tot welke beslissingen hij is gekomen. Een dilemma dat samenhangt met levensvragen: wat is mijn leven waard, wat gebeurt er na mijn dood met mijn ziel en mijn lichaam? Ook Vincent moest die keuze maken. In een intiem onderonsje met zijn dierbaren en het publiek vertelt hij over zijn beslissingen, over zijn leven en de liefde.

Het stuk werd gemaakt naar aanleiding van De Grote Donorshow van BNN in juni 2007, dat met deze uitzending hartstochtelijk om een verandering in het systeem vroeg. Stichting De Drang vindt het jammer dat ruim een jaar later de politiek nog niet veel verder gekomen is.

 

Audities voor Theatergroep

PZC:Vrijdag 26 oktober 2007

 GOES - De Zeeuwse theatergroep 'De Drang' houdt woensdag 7 november in Podium 't Beest in Goes auditie voor een nieuwe voorstelling over de spirit van jongeren.

Het stuk zal worden opgevoerd in diverse danszalen. Deelnemers aan de auditie dienen tussen 15 en 19 jaar te zijn, enige theaterervaring te hebben en het liefst ook geïnteresseerd te zijn in dans. Zij moeten in het kort hun gedachten verwoorden over dood en leven.
 

PZC: zaterdag 8 september 2007

DedRang zoekt naar de spirit in jongeren

door Ali Pankow


GOES - De Zeeuwse Jongerentheatergroep De dRang put voor de nieuwe productie Wat is jouw Spirit? uit de eigen gedachten en emoties van jongeren. De aftrap daartoe wordt donderdagavond om 19.30 uur gegeven in Podium 't Beest in Goes.

We nodigen jongeren vanaf 16 jaar uit voor een intiem gesprek over spiritualiteit of religie en hun beleving hierin, zegt regisseur en artistiek leider Oscar Postema van De dRang. Het wordt geen Rondom Tien of EO-verhaal, maar we willen weten hoe jongeren denken over bepaalde zaken die met geloof te maken hebben, haast hij zich eraan toe te voegen. Doel van de bijeenkomst is veel reacties te verzamelen als bouwstenen voor een theatervoorstelling met dans en muziek. Rens Schot is bij dit project betrokken als schrijver van het script. Ik ben benieuwd wat er allemaal in die koppen van jongeren omgaat, waar ze door gedreven worden. Vaak zitten er veel meer gedachten en gevoelens bij hen verscholen dan je aan de buitenkant zou vermoeden, zegt Schot. Hij verwijst voor de aanpak die hij voor deze productie voor ogen heeft naar het project Vreemd in Goes dat hij twee jaar geleden in Podium 't Beest produceerde. De basis daarvoor vormden verhalen van mensen van elders, die zich later in Goes hadden gevestigd.

Met respect voor de verhalen van de jongeren wil ik ze in een theatrale vorm gieten. We kunnen ze aaneen smeden tot één geheel of fragmentarisch presenteren.

 

PZC:donderdag 12-04-2007

Onmatige zwetser in kielzog Odysseus

door Ali Pankow

GOES -Jeugdtheatergroep De Drang speelt Thersites, een komische tragedie met dans en film. Over afdalen naar de onderwereld om jezelf terug te vinden.

 
Thersites (Myrthe Rijk) met zijn geliefde vogel (Lotte Adema) op de voorgrond. Zij worden omringd door de overige spelers van De Drang en leden van de dansgroep uit Oostburg. foto Willem Mieras 

 De stad Troje is gevallen. De Griekse helden gaan, onder leiding van voorman Odysseus, terug naar huis. Het wordt een tocht vol avonturen en gevaren, zoals Homerus heeft beschreven in de Ilias. Eén van de Griekse soldaten, Thersites, blijft per ongeluk - of was het toch expres - achter op een eiland bij Troje. Hoe konden ze hem nou vergeten? Hij, de belangrijkste Griek die er bestaat. Tenminste, dat vindt hij zelf.
Jeugdtheatergroep De Drang vertelt in zijn nieuwste productie, onder regie van Oscar Postema, het verhaal over Thersites, de onmatige zwetser die in het kielzog van Odysseus ook oog in oog komt te staan met cyclopen, sirenen en tal van andere gevaren. De première, speciaal voor middelbare scholieren vanaf vijftien jaar, is woensdag 18 april te zien in Podium 't Beest in Goes. Daarna volgen nog openbare voorstellingen op donderdag 19 april - ook in 't Beest - en op zondag 29 april in het Scheldetheater Terneuzen, als onderdeel van de Kunstbende.

Oscar Postema heeft wel wat met anti-helden é la Thersites. Het is eigenlijk een buitengewoon vervelend mannetje met een bult. Hij schept op over zijn heldendaden, maar hij is in feite heel erg eenzaam, vertelt de regisseur.

Eerder maakte hij met De Drang twee voorstellingen op locatie: De Suite van het Waken in een zwembad in Kapelle en Linkerhanden in bouwmarkt Big Boss in Burgh-Haamstede. Nu leek het me ook wel aardig een keer een voorstelling gewoon in het theater te maken.

Bij toeval liep hij tegen Thersites aan. Als vaste speler bij Theater Kwark kwam Postema in contact met auteur Wilbert Friederichs, die het verhaal over de Griekse anti-held eerder als monoloog had opgevoerd. Friederichs bleek bereid het script voor meerdere rollen te bewerken. Ik werk bij De Drang met zes meiden en één jongen tussen vijftien en achttien jaar. De rol van Thersites laat ik door drie verschillende meiden spelen. Meisjes hebben tenslotte twee bulten. Dat komt goed uit in deze productie, grinnikt Postema. Als regisseur geeft hij er blijk van zelf nog dicht bij de belevingswereld van jongeren te staan. De spelers binnen De Drang hebben allen al ervaring opgedaan bij het Jeugdtheaterhuis of amateurtheaterschool De Ambitie. Ze gáán voor hun hobby, een enkeling, Ramon Schipper, weet zeker hier zijn vak van te willen maken.

Dat wil niet zeggen dat Postema een makkie heeft aan deze regie. Zo blijkt er nog keihard gewerkt te moeten worden tijdens een doorloop in het Cultuurhuis Westwal 45 in Goes. Acteurs en dansers, een tienergroep uit Oostburg onder leiding van Anita Bekers, hebben los van elkaar gerepeteerd. Nu moeten de onderdelen in elkaar worden geschoven. Dat vergt concentratie. Bekers en Postema prikkelen de groep als de inzet beneden de maat blijft: Dit kan natuurlijk niet. Dit lijkt wel lagere schooltoneel.

Dat laten dansers en acteurs zich niet zeggen. Even later spettert het weer op de speelvloer. Dan dansen de sirenen zich het vuur uit hun lijf, raakt Thersites in het nauw gedreven door de godin Iris, strooien de cyclopen hun dreigende mother-fucking over het eiland uit en speelt Hades in de onderwereld pesterig met skeletjes.

Toneel alleen is te weinig voor Postema. De Drang moet met meer komen: liefst een mix van kunstdisciplines. Dit keer is dat naast spel, dus ook dans, videobeelden (van Quinten de Bruine) en een opmerkelijke vormgeving. Dankzij subsidie van de provincie kon De Drang professionele krachten inschakelen voor kostumering (Gerda Knuivers) en beeldend kunstenares Ellen de Boer voor een inventief decor en lichtplan.

Naadloos passend bij de voorstelling exposeert Ellen de Boer tijdens de opvoeringsdagen in Podium 't Beest ook haar kunstwerken, geïnspireerd op mythologische figuren.

Niet zo snel! We hebben net heavy metal gehad. Een beetje rust mag nu best hoor, maant de regisseur tussendoor. Hij belooft aan het slot van de voorstelling een forse anticlimax. Uiteindelijk zal de bultige antiheld zichzelf ontdekken, maar hij moet daar wel diep de onderwereld voor in.

- Thersites, wo. 18 april (alleen voor middelbare scholieren) en do. 19 april, Podium 't Beest, Goes, 20.30 uur; zon. 29 april, Scheldetheater Terneuzen, tijdens juryberaad van de Kunstbende.

 

PZC:donderdag 12 mei 2005

De Drang brengt productie over pesten en eigen verantwoordelijkheid

Theater in een bouwmarkt 

door Ali Pankow 


BURGH-HAAMSTEDE - Het is geen alledaagse plek voor een theatervoorstelling: Bouwmarkt Big Boss op bedrijventerrein De Roterij in Burgh-Haamstede. Regisseur Oscar Postema van jongerentheatergroep De Drang kiest bewust voor toneel op locatie. Vrijdag 13 en zaterdag 14 mei speelt dit gezelschap ’s avonds vanaf half tien de voorstelling ’Linkerhanden’ van Gudrun Beckmann in de Big Boss.

Het verhaal speelt zich echt af in een bouwmarkt. Vakantiekracht Blus heeft het daar niet gemakkelijk. Hij wordt voortdurend gepest en bovendien heeft hij thuis ook nog zorgen. Hij komt pas goed in de problemen als zijn zus op het werk verschijnt. Als dan ook de dochter van de baas er zich mee gaat bemoeien, zijn de poppen helemaal aan het dansen.
„Spelen op locatie biedt een extra dimensie”, vindt Postema. Hij koos er bij de voorgaande productie van De Drang ook voor. Toen werd het stuk ’De Suite van het Waken’ van Bouke Oldenhof gespeeld in en rond het zwembad in Kapelle.
„Het biedt voor de spelers een extra uitdaging als ze een stuk plotseling in de echte omgeving moeten spelen. We oefenen een tijdlang in de repetitieruimte en dan staan ze kort voor de première ineens in een heel andere situatie. Dan moeten er oplossingen gezocht worden voor zaken als zichtlijnen en een pilaar die midden op het speelvlak staat. Dat houdt ze scherp”, zegt de regisseur.
Volgens Postema gaat ’Linkerhanden’ over meer dan alleen pesten binnen een kleine groep. „Ik wil laten zien dat we allemaal een eigen verantwoordelijkheid hebben en een bijdrage hebben in het welzijn van alle levende wezens.”
Het verhaal zit vol grappige dialogen en hoewel de humor aanvankelijk de boventoon voert, grijpt het naar het einde toe behoorlijk naar je keel, luidt de bedoeling van de regisseur.
Hij wil met dit stuk ook laten zien dat mensen zich binnen een groep vaak anders gedragen dan als individu. „Wie Blus alleen tegenkomt in de bouwmarkt wil nog weleens aardig tegen hem doen, maar dat wordt direct anders zodra de hele groep bij elkaar is”, zegt Postema. Hij ziet er paralellen in met de maatschappij. „We zien op televisie allemaal gruwelijke dingen op ons afkomen en doen soms net of we er zelf helemaal geen invloed op kunnen uitoefenen. In ons stuk wordt aangetoond dat ’een beetje pesten’ tot een enorme escalatie kan leiden.”
Postema is blij met de spontane medewerking van bedrijfsleider Mark Lemsom van de bouwmarkt in Burgh-Haamstede. Spelen op deze locatie vergt wel wat inventiviteit. Zo moet er ruimte gecreëerd worden voor circa honderd toeschouwers per keer. En omdat de ruimte ten behoeve van de toneelverlichting niet kan worden verduisterd, beginnen de voorstellingen pas om 21.30 uur.
Inmiddels broedt de regisseur al weer op nieuwe plannen. Hij wil met deze spelersgoep volgend seizoen een voorstelling maken over Thersites, de antiheld uit het Griekse epos ’De Illias’.

 

 

De dRang spettert                                                             PZC,  woensdag  2 juni 2004

Suite van het Waken

KAPELLE – Een jongen schreeuwt poëtische teksten spartelend in het heldere water de lucht in. Even tevoren is hij op aanwijzing van de regisseur resoluut het zwembad ingedoken. ,,Je hebt je eerste erectieprobleem, het water is je redding. Je bent een hormonentijdbom dus schreeuw die regels eruit”, luidt de heldere opdracht van Oscar Postema. Hij regisseert de voorstelling ‘Suite van het Waken’ door de Zeeuwse jongerentheatergroep DE dRANG. Het stuk wordt elke zaterdagavond in juni op locatie opgevoerd in het buiten-zwembad Groene Woud in Kapelle.

DE dRANGheeft een laboratoriumfunctie voor jongeren die al enige tijd met theater bezig zijn, zich daarin verder nog verder willen scholen en met regelmaat naar buiten willen treden met eigenzinnige producties. Een streven dat naadloos aansluit bij de uitgangspunten van Het Getij, de werkplaats voor de amateurkunsten in Zeeland. Voor de hand liggend dus dat er een co-productie is ontstaan. Het Getij stelde een financiële bijdrage van ruim 6.000 euro ter beschikking onder voorwaarde dat extra professionele ondersteuning werd aangetrokken voor choreografie, stemtechniek en regie op locatie. Postema wordt in deze productie bijgestaan door Anita Bekers (dans), Dineke Blom (stemtechniek) en Guido Wevers (regie-advies).
,,Het is een prettige samenwerking. Het biedt mij veel toetsingsmogelijkheden en het schept gedeelde verantwoordelijkheid’’, zegt de regisseur.
Postema spreekt de taal van de jeugd. Een stuk als ‘Suite van het Waken’ lijkt bij hem in goede handen. Hij maakte destijds met zijn succesvolle regie van ‘Equus’ een duidelijk statement: gun jonge individuen ruimte voor hun authenticiteit, verstik die als ouderen niet volledig met regels en bepalingen van hoe het hoort.
‘Suite van het Waken’ is geschreven door Bouke Oldenhof. De vergelijking met het bekende ‘Voorjaarsontwaken’ van Frank Wedekind ligt voor de hand. In beide stukken  staan jongeren in het schemergebied tussen jeugd en volwassenheid centraal. Maar ‘Suite’ is eigentijdser en in taal toegankelijker. Al moet gezegd dat het geen hapklare brok wordt. Alledaagse taal wordt talrijke malen afgewisseld met poëtische mijmeringen. Het stuk is rijk aan metaformeren. Wie als toeschouwer de moeite doet zich daarin te verdiepen hoort prachtige verhalen. Zoals de ontboezeming van een van de meisjes die in haar broze omschrijving van ‘de appelslaap’ een jongen laat weten hem te hebben uitverkoren voor haar ontmaagding.
De ontluikende seksualiteit loopt als een rode draad door het stuk. Daarnaast is er de zoektocht naar eigenheid en de angst er niet bij te horen of niet begrepen te worden door de anderen.
Het buitenbad in Kapelle is een prachtige locatie en biedt de opvoering veel extra dimensie. Als het stuk begint, doorklieft de sound van black metal formatie Dimmu Borgier de avondlucht. Een beloftevolle start. Wie het wil meebeleven en het spetterende vervolg wil zien en horen kan zaterdagavond  5 juni vanaf  20.30 uur terecht in zwembad Groene Woud en daarna nog op de zaterdagen 12, 19 en 26 juni.  Wie een kaartje koopt, mag  voorafgaand eerst zelf zwemmen, genieten van de hapjes die geserveerd worden en luisteren naar het live-optreden van de band The Sketnicks.

Ali Pankow

Jongeren spelen De Suite van het Waken in zwembad  PZC 19 februari 2004


De dRang gaat poëtisch

door Ali Pankow

GOES - Het gaat hem in het jongerentheater veel te vaak over sex en geweld. Regisseur Oscar Postema wil weleens laten zien dat jongeren ook met heel andere dingen bezig zijn: jalouzie, verliefdheid, angst om er niet bij te horen. Met het script ’De Suite van het Waken’ van de Friese auteur en theatermaker Bouke Oldenhof kreeg hij daarvoor het juiste materiaal in handen.

Postema is regisseur bij de jongerentheater De dRang in Goes. De groep heeft zijn eigen bestaan bevochten. Het initiatief komt van jongeren die na de opleidingen van het Jeugdtheaterhuis in Goes en van amateurtheaterschool De Ambitie als groep bijeen wilden blijven. Met steun van enkele ouders werd De dRang opgericht. Oscar Postema uit Middelburg werd aangetrokken als spelleider. Na spellessen en twee kleinschalige producties vorig seizoen, acht hij het nu tijd voor een wat groter project.
’De Suite van het Waken’ gaat over een groepje jongeren dat besluit een nacht lang bij elkaar te blijven in een buiten-zwembad om samen de zon te zien opkomen. „Slaap speelt hierin een belangrijke rol als metafoor en dat spreekt me wel aan”, zegt Postema. Hij erkent dat de vrij poëtische tekst ook voor hemzelf een grote uitdaging betekent. „Dat verwachten de meesten niet zo van mij”, grinnikt de regisseur die vaak voorkeur voor heftigheid toont. Volgens hem heeft slaap in ’De Suite van het Waken’ veel betekenissen. „Slaap als tegenhanger van wakker zijn. Echt wakker dan. Mensen van tachtig slapen soms hun leven lang al. Sommige jongeren slapen ook maar door, maar anderen zijn op hun zestiende al helemaal wakker.”
Postema kiest voor theater op locatie om het stuk een meerwaarde te geven. „Met tekst alleen op een podium red je het niet. Ik bang dat het dan snel dood slaat, de dynamiek eruit vloeit. Daarom wil ik het echt in een zwembad spelen. We hebben gekozen voor het buitenbad in Kapelle. Dat is een prima locatie. We spelen daar op donderdag 3 juni de generale en vervolgens elke zaterdagavond in die maand.” De regisseur ziet het helemaal voor zich. „Het publiek mag om negen uur ’s avonds binnen en eerst een half uur zwemmen. Dat is bij de entreeprijs inbegrepen. Dan beginnen we om half tien als het echt avond begint te worden met de voorstelling en krijgt het publiek de juiste sfeer mee.”
Werkplaats Het Getij voor de Amateurkunst in Zeeland heeft deze productie van De dRang inmiddels omarmd. Er is een bijdrage van ruim zesduizend euro toegekend onder voorwaarde dat in het repetitieproces ook leerelementen worden ingebouwd. Daartoe zijn een professionele choreografe aangetrokken en krijgt de regisseur adviezen van de bekende Belgische theatermaker Guido Wevers. Postema is blij met deze blijk van erkenning voor De dRang. Even dacht hij dat hij allerlei verplichtingen kreeg opgelegd, maar inmiddels juicht hij deze ondersteuning zeer toe. Vooral de samenwerking met Guido Wevers spreekt hem zeer aan. Zelf speelde Postema mee in de Zeeland Nazomerfestival-productie ’Coupure’ onder regie van Wevers en bewaart daar goede herinneringen aan.
Inmiddels moet er nog wel keihard gewerkt worden aan ’De Suite van het Waken’. David, Roald, Niels, Merel, Yentl, Doortje, Lilian, Sanne, Kesja en Vera zijn alle tien dolenthousiast. „Maar, ja die discipline hè. Daar ontbreekt het weleens een beetje aan”, verzucht Oscar Postema. „Dan is er weer ééntje niet op de repetitie, heeft een ander z’n tekst niet goed genoeg geleerd of werpen ze blokkades op omdat ze het toch wel een beetje eng vinden om zich zo kwetsbaar op te stellen.” De regisseur snapt het allemaal wel. Zo lang is het niet geleden dat hij zelf echt jong en nog niet helemaal wakker was.

 

 


sponsor website: CeeBee IT